Poomjai_ASry 的个人资料Lovelove照片日志列表更多 工具 帮助

Poomjai_ASry

职业
地点
兴趣
สิ่งที่มีค่า อยู่ภายใน

ใกล้แล้ว

ตอนนี้ใกล้แล้ว  ใกล้ที่จะจบอะไรหลายๆอย่าง
 
ตอนนี้มีแต่ความรู้สึกที่หวั่นไหวและหวั่นใจ
 
เหมือนรอคอยความหวังกับสิ่งที่อยู่ภายนอก
 
ชีวิตจะเป็นยังไง
 
ถ้ามันต้องจบจริงๆ
 
อนาคตของเราจะเป็นยังไง
 
จะอยู่ได้ไม๊
 
จะอยู่เพื่อใคร
 
จะมีคนเข้าใจเราไม๊
 
การรอคอยมันเหนื่อยและล้าจริงๆ
 
ชีวิตมันไม่จำเป็นต้องเต็มที่กับทุกสิ่งทุกอย่าง
 
หากเราไม่แน่ใจอะไรเราก็ควรจะป้องกันตัวเองไว้บ้าง
 
 
เพราะมันอาจทำให้เราเสียใจก็เป็นได้
 
แต่ถ้าใครมั่นใจกับสิ่งที่เห็นที่เป็นอยู่
 
เต็มที่กับมันสักตั้ง
 
ผลจะเป็นยังไงก็แล้วแต่  อยากน้อยเราก็มีความสุขที่ได้ทำมัน
 
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม 
 
 

ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ,อยากรู้แต่ไม่อยากถาม

ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ
 
นั่งคนเดียว แล้วมองกระจก
ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา
อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น

ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก
แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง
และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

* หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

** แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน

เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์
ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป
(โดยไม่รู้จักเธอ)

ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
กับบทกวีไม่มีความหมาย
ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
หากจะมีโอกาสอีกหน
จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์
เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง
เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ 

 

*******************

อยากรู้แต่ไม่อยากถาม

 

ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน

แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ

ที่ค้างในความรู้สึก ลึกๆเธอคิดยังไง

รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน



*อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้

มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย



**เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า

ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร

เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ

แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป (กลัวรับมันไม่ไหว)





ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน

กลัวคำคำนั้น อาจทำร้ายหัวใจ





*,**



solo



เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ

แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว



 

วันเกิด

อีกปีแล้วสินะ
อายุเพิ่มมากขึ้นอีกปีนึง
พร้อมกับประสบการณ์ที่มีมากขึ้น
 
เป็นอีกปีที่วันเกิดเป็นวันที่ไม่ค่อยจะมีความสุขเท่าไหร่
 
มีหลายเหตุผล
มีหลายๆอย่างที่ทำให้ว้าวุ่นใจ
ทำไมเราถึงไม่ทำให้ตัวเองมีความสุข
ทำไมเราถึงไม่ทำให้ตัวเองร่าเริง
 
ทำไม่ได้อะ
ก็ในเมื่อไม่มีความสุขแล้วจะแกล้งทำให้ตัวเองมีความสุขได้ยังไง
 
ขอบคุณทุกคนที่จำวันเกิดเราได้
ขอบคุณคนที่อวยพรวันเกิดของเรา
ขอบคุณสำหรับของขวัญที่หลายคนมอบให้
ขอบคุณทุกข้อความนะคะ
 
ไปและนะ
ไปหาความสุขก่อน

ติดตามผลงาน

 

ติดตาม hi5 ของอัสรี่ด้วยนะคะ

asry47.hi5.com

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้ามาอัพสเปซเท่าไหร่

มีความสุขดีคะ

 

เหนื่อย

ช้วงนี้นอกจากทำงานเหนื่อยแล้ว
ยังแดกเหล้าเหนื่อยอีก
 
เข้าให้งดเหล้าเข้าพรรษา
แต่กรูแดกวันเว้นวัน
แถมเมาแล้วรั้วอีก
ด่าเค้าไปทั่วเลย
 
 
 
 

ไม่สบายใจ

ตอนนี้เกิดความไม่สบายใจอย่างใหญ่หลวง
ถึงขนาดนอนไม่หลับเลยทีเดียว
 
เบื่อๆ  งงๆ  เซ็งๆ
ไม่อยากมีเวลาว่างเลย
อยากทำอะไรที่เกิดประโยชน์กับคนอื่นบ้าง
เผื่อจะทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น
 
อยู่เฉยๆก็ฟุ้งซ่าน
อ่านหนังสือก็ไม่รู้เรื่อง
แล้วกรูจะสอบ TU GET ผ่านไม๊เนี่ย
 
ไปสอบเป็นตัวแทนประกันชีวิต
ก็เสือกสอบได้อีก
แต่แม่งไม่รู้จะหาลูกค้ายังไง
ตอนแรกบอกว่าให้ไปทำพาร์ทไทม์
ก็อุตส่าห์ดีใจ
จะได้มีงานทำมีเงินใช้
ไปๆมาๆให้กรูไปขายประกันซะงั้น
ไม่ถนัดที่สุดเลย
 
คนอื่นอาจจะมองว่าเป็นคนพูดเก่ง
เป็นถึงพิธีกรประจำคณะ
แต่นี่มันไม่เหมือนกันนี่หว่า
ให้ไปยืนแนะนำสินค้ายังถนัดกว่า
แต่นี่ให้ไปขายประกันถึงที่
 
เซ็งเลย
เหมือนโดนหลอก
คาดหวังกับงานแรกค่อนข้างมาก
ตั้งใจอ่านหนังสือแทบตาย
ผลก้ออกมาอย่างที่ใจหวัง
แต่งานที่จะต้องทำนี่สิ
ไม่ใช่อย่างที่เราเข้าใจตั้งแต่ต้น
ผิดที่เราเองแหละไม่ถามอะไรให้แน่นอน
ดีไม่โดนหลอกไปขายตัวนะเนี่ย
 
ความรู้สึกที่โดนคนใกล้ตัวปฏิเสธ
ไม่อยากคุยด้วย
เพราะว่าเราทำประกัน
สาหัสนะ
ไปขายคนอื่นที่ไม่รู้จักคงจะไม่รู้สึกแย่เท่านี้
นี่มันลุงป้าน้าอาเราทั้งนั้น
 
มีการบอกว่าเรานี่เก่งสอบอะไรก็ได้ทั้งนั้น
แต่ถ้ารู้ว่ามาสอบเป็นตัวแทนประกัน
จะไม่ให้สอบตั้งแต่ต้น
กรูก็ไม่รู้เหมือนกัน
เค้าบอกให้ไปสอบก็ไป
คิดว่าสอบเข้าทำงานในบริษัทธรรมดา
เสือกเป็นการสอบเป็นตัวแทนประกันชีวิตซะนี่
 
โอ้ย..................เซ็งจิตที่สุด
 
********************************************************
 
คิดถึงมากมาย
แต่โทรไปแล้วรู้สึกแย่ลง
ยังงี้ไม่โทรดีกว่า
กำลังใจหมดลงไปอีก 20%
 
เรามัวแต่ยึดติดกับอดีตที่ผ่านมา
ยึดติดกับสิ่งดีดี
ยึดติดกับคำพูดที่แสนหวาน
ยึดติดกับการกระทำที่แสนดี
แต่ยังไงมันก็คืออดีต
 
ปัจจุบันมันไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว
เปลี่ยนไปแล้ว
เปลี่ยนทั้งเวลา
เปลี่ยนทั้งการกระทำ
 
แล้วเรายังจะมายึดติดให้เสียใจอีกเพื่ออะไร
 
ไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครเข้ามา
แต่แค่หวังว่าวันเวลาในอดีตมันจะกลับมาใหม่อีกครั้งนึงแค่นั้นเอง
 
 
แล้วเมื่อไหร่จะมีใครใหม่
ในเมื่อหัวใจยังไม่เปิดรับใคร
แล้วเมื่อไหร่จะมีใครใหม่
ในเมื่อหัวใจยังรอคนเดิมอยู่ตลอดเวลา
 
ทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว
ว่าไม่มีใครจะเดินย้อนกลับมาทางเก่าๆ
ทางเดินที่ผ่านมาอย่างขรุขระหรอก
 
แต่เรากลับยืนรออยู่ที่เก่า
ที่ซึ่งเรามีความสุขที่สุด
 
รอจนตายเค้าก็ไม่กลับมา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

อดทน

แม้ว่าจะต้องเสียความรักไป
แม้ว่าจะไม่เหลือใครสักคน
แม้ต้องเจ็บต้องชำกี่หน
แต่คนคนนี้ไม่ท้อใจ
 
 
แม้ว่าในวันนี้มีน้ำตา
จะข่มมันให้ไหลอยู่ข้างใน
ความฝันนั้นจบไป
แต่ยังเหลือตัวฉัน 
 
**************************
 
 
 

ไม่เข้าใจ

อยู่ดีดีก็ไม่คุยกัน
อยู่ดีดีก็ไม่โทรหากัน
อยู่ดีดีก็ไม่ทักทายกัน
งง
 
อยู่ดีดีก็ไม่อยากคุย
อยู่ดีดีก็ไม่อยากโทร
อยู่ดีดีก็ไม่อยากทัก
งง
 
กูต้องทำตัวยังไงหว่ะเนี่ย
ถ้ากูเป็นพี่
เมิงช่วยทำกับกูเหมือนกับที่เมิงทำกับพี่คนอื่นได้ไม๊
อยากให้มันมากมาย
 
 
กูเบื่อ
 
 
เบื่อที่จะต้องคอยเป็นคนที่ง้ออยู่ตลอดเวลา
เบื่อกับการที่ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ
 
เบื่อตัวเองหว่ะแม่ง
 
เดี๋ยวก่อนเถอะเมิง
 
อยากผอมกว่านี้
อยากสวยกว่านี้
อยากเป็นคนดีกว่านี้
อยากทำทุกอย่างให้ดีกว่านี้
อยากให้ทุกๆอย่างดีกว่านี้
 
 
***กูยังรักเมิงอยู่ไม๊เนี่ย***
อันนี้ต้องทบทวน
 
 
***แต่เมิงไม่ได้รักกู***
อันนี้เรื่องจริงไม่ต้องรอทบทวน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

เรื่อยๆเหนื่อยก็พัก

ใกล้สอบเข้ามาทุกทีๆ
เวลาอ่านหนังสือก็ไม่ค่อยมีเนื่องจากต้องแก้รายงานฝึกภาค
ส่งไปเป็นแรมเดือนแต่เพิ่งให้มาแก้ตอนใกล้สอบ....กำ
 
เวลาที่เหลือในรั้วมหาลัยก็กำลังจะหมดลง
อีกไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว
เร็วจัง
ยังมีอะไรที่อยากทำอีกมากมาย
อยากไปค่ายสร้างสักแห่งเพื่อเพิ่มรสชาดให้กับชีวิต
อยากไปเที่ยวกับแก๊งค์เพื่อนรักสักครั้ง
เพราะตั้งแต่เข้ามหาลัยยังไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ไหนกะเพื่อนเลย
อยากเปิดร้ายขายของที่ตลาดนัด
กะว่าจะรวยก่อนจบ
แล้วก็อีกมากมาย
 
เวลาที่เหลือจะเอาให้คุ้มเลย
 
จะเรียนให้ได้เกียรตินิยม
จะทำทุกกิจกรรมที่มีโอกาสได้เข้าร่วม
จะหางานทำก่อนจบการศึกษา
จะทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
 
รักตัวเองดีกว่าครับท่าน
 

สับสน

ตอนนี้อยู่ในช่วงสับสน
ระหว่างการทำให้ตัวเองมีความสุข
กับการฝืนทำให้ตัวเองมีความสุข
ไม่รู้ว่าตอนนี้พยายามทำอะไรอยู่
 
การทำให้ตัวเองมีความสุข
คือการไม่รับรู้
คือการไม่เจอ
คือการไม่รับโทรศัพท์
เป็นการทำเพื่ออนาคต
เพื่อความสุขที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
เพราะว่าการทำแบบนี้เป็นการทำใจเพื่อความสุขในภายภาคหน้า
 
แต่ตอนนี้กลับทุกข์
ค่าของความรู้สึกมันยากต่อการตัดใครคนนี้ออกไปจากชีวิต
 
เราพยายามที่จะไม่รับรู้ พยายามไม่ให้ตัวเองเป็นเครื่องมือทางการศึกษากับใคร
แต่ก็อดห่วงไม่ได้จริงๆ
 
ตอนนี้รู้แล้วว่า
การรักใครสักคนมันง่ายกว่าการลืมใครคนนั้นมากๆๆๆๆๆๆ
 
รู้อนาคตอยู่แล้วว่ามันจะเป็นยังไง
ก็เพราะว่ารู้อนาคตไง
ก็เลยต้องรีบทำใจ
 
ไม่อยากพบเจอเพราะมีผลต่อการลืม
ไม่อยากพูดคุยเพราะมีผลต่อความสัมพันธ์
ไม่อยากคิดถึงมันเพราะว่ามันไม่คิดถึงเรา
 
แต่ทำไม่ได้ในตอนนี้
 
หาใครสักคนมารักกูที กูจะได้ลืมไอ้ผู้ชายคนนี้สักที 
 
 
 
http://www.yimwhan.com/board/board.php?user=charewub&Cate=1
尚未添加列表。