พรุ่งนี้จะไปฝึกงานแล้วนะ

ไปรถเที่ยวสามทุ่ม

 

วันนี้นั่งเก็บกระเป๋าอย่างเศร้าๆ

ห้องที่เคยอยู่มาตลอดหนึ่งปีเราจะไม่ได้อยู่อีกต่อไป

เมทอันเป็นที่รักที่อยู่กันมาตลอดสองปี

ก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก

 

ไม่ได้เจอหน้าเพื่อน

ไม่ได้เจอหน้าคุณพ่อ คุณแม่อีกตั้งสองเดือน

เศร้าอะ

 

วันนี้ตื่นเช้ามาก็หว้าเหว่สุดๆ

อยู่คนเดียวอย่างเหงาๆ

เปิดเพลงฟังไม่ได้ช่วยอะไรเลย

เปิดมาแม่งก็เจอเพลง"เกิดมาแค่รักกัน"ที่โรสร้อง

เพลงแม่งเศร้าจัง

ฟังแล้วร้องไห้เลย

จะตรงกูไปไหนเนี่ย

 

โทรไปหาแม่มาร้องไห้โห

ไม่ได้ตั้งใจร้องนะ

แต่กลั้นไม่อยู่จริงๆ แม่เลยเป็นห่วงเลยอะ

 

นี่อาจจะเป็นบล๊อกสุดท้ายแล้ว

ที่จะเขียนก่อนไปลำปาง

 

คิดถึงกันมั่งนะ

ไม่รู้ว่าที่โน่นจะเป็นยังไง

จะทำงานหนักแค่ไหน

จะมีความสุขรึเปล่า

จะลำบากหรื่อเหนื่อยยาก

ยังไงก็ต้องไป

เพราะเราเลือกที่จะไป เลือกที่จะเรียนเอง

 

ไม่อยากแบกความลำบากใจไป

ไม่อยากแบกความไม่สบายใจไป

ไม่อยากคาดหวังอะไร

ไม่อยากที่จะคิดถึงอนาคตว่าเราจะเป็นยังไง

แต่สุดท้ายก็คิดมากอยู่ดี

 

ปล่อยให้เป็นอนาคตดีกว่า

โทรหากันมั่งเมื่อคิดถึงกัน

***************************

 

 

ความมั่นใจและความมั่นคงของชั้นหายไปไหนหมด

ไม่มีความมั่นใจและก้ไม่เกิดความมั่นคงใดใดเลย

สอบก็ไม่มั่นใจ รักใครก็ไม่มั่นคง

เดี๋ยวรู้กันว่าจะเป็นยังไง

 

ไม่อยากให้ใจกับใครอีกต่อไป

เพราะยังไงก็ไม่มีสิทธิ์เลือกอยู่แล้ว

เป็นฝ่ายถูกเลือก และก็ไม่โดนเลือกทุกครั้งไป

หรือถ้าจะเลือก  ก็เลือกเป็นอันดับสองรองจากคนอื่น

เหตุการณ์ยังงี้ก็เกิดขึ้นหลายครั้งหลายครา

แต่ก็ยังไม่เคยชิน

คงต้องยอมรับสภาพกับสิ่งที่เกิดขึ้นและสิ่งที่เป็นอยู่

 

ลองหันมามองตัวเองสิ

ว่าตัวเองมีอะไรดีพอที่จะไปสู้คนอื่นเค้าได้บ้าง

 

ไม่เป็นไร

คอยปลอบตัวเองอย่างนี้เรื่อยไป

และก็คงต้องคอยปลอบตัวเองอย่างนี้ต่อไป

ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นจากตัวเรา

และทุกสิ่งทุกอย่างก็คงจะต้องจบจากตัวเราเหมือนกัน

 

ในเมื่อเป็นคนเริ่มก็ต้องเป็นคนเลิก

 

มันไม่สวยงามตั้งแต่เริ่ม

แล้วต่อไปมันจะสวยงามได้ยังไง

จริงไม๊

 

************************************

 

ปล.

 

พี่เต้ย* คิดถึงนะคะ แต่คงส่งไม่ถึงพี่เต้ยสักที ยังคงรอโทรศัพท์อยู่เหมือนเดิม ดูแลสุขภาพด้วย ทำงานหนักก็พักผ่อนมากๆนะคะ

 เป็นห่วงและก็คิดถึงเสมอ

ปุ๋ย*   เสียใจกับคำพูดของคุณ  แค่นี้ก็รู้แล้วว่าไม่มีความสำคัญต่อกัน

Mr. D * เป็นห่วงเสมอ เป็นห่วงเหมือนเดิม รู้ว่าคุณเป็นคนยังไง แต่ก็เลิกห่วงไม่ได้จริงๆ ไม่ได้หวังว่าจะให้เป็นเหมือนเดิม แต่ถ้าคุณไม่มีใคร  จำไว้เลยนะ  ยังมีพี่คนนี้เสมอ

เพื่อนๆทุกคน* ไปฝึกงานกันเถอะ

อัสรี่* เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เข้มแข็งไว้  เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน  ฟ้าหลังฝนนั้นงดงามเสมอ