เมื่อก่อนเราเคยรู้สึกเหนื่อยกับความรัก

เหนื่อยทั้งใจเหนื่อยทั้งกาย

หาเหตุผลต่างๆนานา

ว่าทำไมเค้าถึงไม่รักเราสักที

 

ทำทุกอย่างเพื่อให้เค้าสนใจ

ทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ามีความสุข

ถึงแม้ว่าตัวเองต้องแลกกับความเจ็บปวด

ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยทำให้กับใคร

 

เพราะอะไรหล่ะ

ก็เพราะเค้าคือคนพิเศษของเราไงหล่ะ

และก็เพราะเรารักเค้าไง

แต่เราไม่ใช่คนพิเศษของเค้า

และที่สำคัญเค้าก็ไม่ได้รักเรา

 

ตอนนี้ชินแล้วกับความรู้สึกของการไม่ได้ถูกรัก

ชินแล้วกับความรู้สึกของการไม่ได้ถูกเลือก

คงเจ็บจนชินแล้วหล่ะ

 

ตอนนี้ที่ชั้นอยากทำที่สุดคือการลืม

อยากลืมคนที่ทำให้เราเสียใจ

อยากลืมคนที่ทำให้เราเสียน้ำตา

อยากลืมคนที่เราเคยรัก

อยากลืมคนที่เราเคยบอกรัก

อยากลืมคนที่เคยบอกรักเรา

อยากลืมคนที่เราทำอะไรที่พิเศษให้

อยากลืมคนที่เคยไปกินข้าว ดูหนังด้วยกัน

อยากลืมเจ้าของมอเตอร์ไซค์ที่เคยซ้อน

อยากลืมเจ้าของรถเก๋งที่เคยนั่ง

อยากลืมทุกอย่างที่เกี่ยวกับเค้า

 

แต่ทำไมตอนนี้ฉันยังไม่ลืมเค้าสักทีหล่ะ

 

เวลาก็คงจะช่วยเราได้นะ

แต่คงต้องรอหน่อย

 

ก่อนหน้านี้ฉันรักเค้ายังไง

ตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกว่าตัวเองยังคงรักเค้าอยู่อย่างนั้น

แต่คงไม่เหมือนเดิม

 

เมื่อไหร่ความรักจะหายไปสักที

 

มันเป็นเรื่องของเธอนะว่าอยากจะรักใครหรือว่าอยากจะคบใคร

แต่หากเธอเจ็บเมื่อไหร่ กลับมานะ กลับมาหาฉัน

ฉันพร้อมที่จะเป็นคนที่ปลอบเธอ  ถึงแม้ว่าฉันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม

 

เร็วๆนะ ฉันอาจจะมีใครไปก่อน

แล้วไหล่ของฉันคงไม่มีที่ว่างให้เธอมาซบ

เพราะไหล่ของฉันคงจะมีคนคอยโอบด้วยความห่วงใยอยู่

 

ขอร้องเลยนะ

ถ้าไม่รักกันอย่ามาเรียกร้องความสนใจ

ถ้าไม่รักกันอย่ามาเรียกร้องสิทธิ์ที่ฉันเคยมีให้

 

ตอนนี้ฉันกำลังจะเข้มแข็ง

ฉันกำลังจะอยู่ได้โดยที่ไม่มีเธอ

แต่เธอก็กลับมา

กลับมาเรียกร้องสิ่งที่ฉันเคยมีให้

 

ใจฉันที่เคยเข้มแข็ง

กำลังจะอ่อนลงเพราะคำพูดของเธอ

 

อย่าเลยนะ

อย่าให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมเลย

ฉันรู้ว่าถ้ากลับไปเป็นเหมือนเมื่อไหร่

ตัวฉันก็ต้องกลับเข้าสู่วังวนเดิมๆ

วังวนแห่งความเสียใจ 

วังวนแห่งการเสียน้ำตา

 

ที่สำคัญฉันรู้นะว่าสิ่งที่เธอทำ

เธอโกหกฉัน

เธอบอกว่าเธอไม่มีใคร

แต่ฉันก็เห็นเธอเดินกับผู้หญิงคนนั้น

คนเดิมที่ฉันเคยเห็นก่อนหน้านี้

อย่าโกหกกันเลยนะ

ถ้าเธอจะมีใครก็มีไปเถอะ

อย่าให้ฉันเกลียดหรือให้ฉันเสียใจไปมากกว่านี้เลย

 

ฉันขอโทษที่ฉันก็โกหกเธอเหมือนกัน

ฉันโกหกว่าฉันไม่มีใคร

ฉันรู้ว่าเธอคงไม่โกรธไม่เกลียดฉันหรอก

เพราะเธอไม่เคยแคร์ฉันอยู่แล้ว

ฉันจะมีใครก็คงเป็นเรื่องที่เธอไม่สนใจ

 

ถ้าอย่างนั้น

เธอเลิกแกล้งฉันได้แล้ว

แกล้งพูดว่ารัก

แกล้งพูดว่าห่วงใย

และก็แกล้งพูดว่าใส่ใจ

 

เพราะฉันอยากเป็นคนเดิม

ที่ไม่เคยมีเธออยู่ในหัวใจ

อยากจะเลิกรักคนที่เคยโกหกกัน

ก็คือเธอเองนั่นเอง

พร้อมหรือยังที่เราจะมีคนใหม่ เป็นคำถามที่ถามกับตัวเอง

 

หลังจากการเลิกลาจากคนเก่า เลิกที่จะห่วงใย  เลิกที่จะสนใจ

แล้วมีคนใหม่เข้ามาคุย เข้ามาแลกเปลี่ยนความรู้สึก

เมื่อยามที่เราเหงาหรือเศร้าจะมีเค้าที่คอยเป็นห่วงเป็นใยแทนที่คนเก่า

 

มีเพื่อนเคยบอกว่า

" ในเมื่อเค้าไม่รักเราแล้วเราจะไปรักเค้าทำไม หาคนใหม่ดีกว่า "

ใช่  เพื่อนพูดถูก

แต่ความรักสำหรับฉันไม่ใช่การแข่งขันกันมีคนใหม่หลังการเลิกลา

เมื่อเลิกกันแล้วต้องแข่งขันกันเพื่อที่จะมีคนใหม่ก่อน  จะได้ลืมคนเก่าได้ง่ายขึ้น

 

ตัวเค้าอาจจะรักคนใหม่ได้เร็วและพัฒนาความสัมพันธ์กับคนใหม่ได้โดยง่าย

เพราะว่าเค้าเลิกรักเราแล้ว

แล้วเราหล่ะ เรายังไม่หมดรักจากเค้าสักหน่อย

ไม่เป็นการเห็นแก่ตัวและเอาเปรียบไปหน่อยเหรอ ที่เราจะใช้คนใหม่เป็นเครื่องมือ

 

ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉันพร้อมที่จะมีคนใหม่รึยัง  แต่ที่ฉันรู้คือตอนนี้ฉันยังลืมคนเก่าไม่ได้

ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะมีคนคุยด้วยอยู่ทุกวัน

และก็แอบคาดหวังกับคนใหม่อยู่บ้าง

เค้าจะคอยโทรมาเมื่อยามที่ฉันเหงา

และเวลาที่ฉันคิดถึงคนเก่าฉันก็จะโทรหาเค้า

 

ฉันรู้ตัวนะ ว่าไม่ใช่สิ่งที่ถูกนักที่ทำแบบนี้

แต่ในเมื่อมีโอกาส ฉันก็ควรที่จะเข้าไปหาโอกาสนั้นไม่ใช่เหรอ

ฉันจะได้ไม่เสียใจทีหลังหากฉันพลาดโอกาสนั้นไป

ฉันเคยปิดตัวเองมาตลอด 1 ปีกว่าๆเพราะมัวแต่จมปลักอยู่กับคนคนนึงที่ไม่เคยปิดตัวเองเหมือนอย่างฉัน

ตอนนี้ฉันมีโอกาสแล้ว

และเป็นเวลาที่ฉันควรจะเปิดตัวเองเพื่อรับสิ่งใหม่ๆบ้าง

ถึงแม้ว่ามันจะเสี่ยงกับความผิดหวังก็ตาม

 

เดี๋ยวก็เจ็บ เดี๋ยวก็ชิน เดี๋ยวก็ลืม เดี๋ยวก็เริ่มใหม่  เดี๋ยวก็รักอีกครั้ง

 

ทุกคนน่าจะคิดแบบฉัน